Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.    Dowiedz się więcej    Zamknij ten pasek

Artykuły


Sztuka konwersacji – rzecz o uważnym słuchaniu


„Ludzie potrzebują 3 lat, aby nauczyć się mówić i 50 lat, alby nauczyć się słuchać’

Ernest Hemingway

 

 

Konwersacja to nic innego jak porozumiewanie się z drugą osobą przy użyciu słów. Wypowiadamy średnio 125 słów na minutę, od kilku do kilkunastu tysięcy słów dziennie. Pytanie tylko, czy ilość wypowiadanych słów przekłada się na efektywną konwersację? … Otóż nie. Okazuje się, że rozmówca jest tym bardziej skuteczny, im mocniej koncentruje się na drugiej osobie podczas rozmowy, im aktywniej go słucha.
K. Hogan i R. Stubbs podkreślają, że osoby, które odegrały istotną rolę w naszym życiu to zwykle nie te, które dzieliły się z nami swoją obszerną wiedzą albo udzielały nam „złotych rad”, ale właśnie te,  które dawały swoją uwagę poprzez umiejętne słuchanie. Jak zatem słuchać, aby być skutecznym rozmówcą?

 

Przede wszystkim należy wyraźnie odróżnić słuchanie od słyszenia. W tym celu wyobraźmy sobie osobę A, którą wyraża jakiś komunikat i oraz osobę B, która ten komunikat odbiera. Mówiąc o słyszeniu mówimy o procesie jednostronnym, gdzie osoba A przekazuje informację osobie B i tu w zasadzie zamyka się cały proces. W aktywnym słuchaniu pojawia się natomiast dwustronności relacji. W tym wypadku osoba B nie tylko przyjmuje komunikat, ale również na niego reaguje w postaci pytań, odpowiedzi, informacji zwrotnej itp. Poniższy diagram przestawia pokrótce opisywaną różnicę.

 

 

Oczywiście opisywana zależność jest dość dużym uproszczeniem. Nie wystarczy reagować, odpowiadać, czy zadawać pytania, by móc mówić o uważnym słuchaniu. Aktywne słuchanie wymaga bowiem podjęcia świadomego wysiłku. Autentycznie słuchając drugiej osoby powinniśmy koncentrować się nie tyko na słowach, które odbieramy za pomocą zmysłu słuchu, ale również naszym zadaniem jest wychwytywanie przez inne zmysły takich informacji jak: ton głosu, mimika twarzy, język ciała, czy nawet stan emocjonalny drugiej osoby. Słuchamy zatem nie tylko naszego rozmówcy, ale wszystkiego tego, co dzieje się wokół niego. Nie jest to jednak takie proste, kiedy wokół nas, a często i w nas samych pojawiają się tzw. „zakłócenia”.  Julie Starr pisze o dwóch rodzajach zakłóceń. Zakłócenia wewnętrzne to nic innego jak nasze własne myśli, zmartwienia, przeżycia. Przecież każdego dnia doświadczamy różnych emocji i odczuć i trudno je całkowicie wyeliminować rozmawiając z drugą osobą. Zakłócenia zewnętrzne z kolei to wszystko to co rozprasza uwagę człowieka, a więc hałas, zimno, telefony komórkowe, nadmiar bodźców itp.

 

Jeśli chcemy, by nasz rozmówca czuł się w pełni słuchany powinniśmy ćwiczyć świadomość chwili obecnej, a więc skupiać się na tym co dzieje się tu i teraz. Ważne jest również, by nauczyć się słuchać „od zera”. Oznacza to, by w rozmowie z drugim człowiekiem odrzucić wszelkie uprzedzenia i założenia, a skoncentrować się na tym, co dana osoba mówi nam danej chwili. Słuchanie to także umiejętne wykorzystanie ciszy, zadawanie pytań, odzwierciedlanie uczuć rozmówcy czy dokonywanie tzw. parafrazy (powtarzanie swoimi słowami tego, co powiedział rozmówca). Wszystko po to, by druga osoba mogła w pełni wyrażać siebie, mogła rozwijać swój potencjał czy wreszcie poczucie własnej wartości. To również i szansa dla nas na zyskanie zaufania drugiego człowieka, budowania z nim autentycznej relacji i stawania się coraz efektywniejszym rozmówcą.

 

Bibliografia:

1. K. Hogan, R. Stubbs (2011), Dlaczego mnie nie rozumiecie. Poznaj 8 barier w komunikacji i pokonaj je, Gliwice, Wydawnictwo Helion, s. 59-62

2. J. Starr (2011), Coaching dla menadżerów , Warszawa, Wydawnictwo Samo Sedno, s. 69-74

 

 

Autor:
 
Renata Myczka - Coach, Trener rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Socjoterapeuta, Psychopedagog